BHP45 - Solo

Trusting Your Inner Wisdom

  • Listen now:

Trusting your Soul, your gut, your guides is an intangible concept. Maybe every time you hear that advice, you think to yourself how you can actually do that. And, how do you know that it’s your Soul you are listening to?

In this episode, I’ll share how I have my own board of directors and how they guide me through life. All of us can have our own set of internal board of directors. Because only when we go within and tap into that inner wisdom, we are kept in alignment with our purpose and we are steered into the right direction of life. It is only through that then we are able to create a new reality.

Just imagine what it would be like if you could live your life feeling empowered, confident, and inspired. What would you do if you knew you could achieve anything you wanted? How would you live your life if you knew you can do what you’re passionate about and not worry about anything else?

Tune in to the full episode and let me know if it resonates with you!

Thank you so much for tuning in. I’m very honoured that you’re here and I’d love to hear your thoughts on our conversation. I read all the comments here. If you love this podcast, please give us a 5-Star Rating in iTunes. It would help us HUGELY to spread the message.

[ Burmese Transcript ]

ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ ဉာဏ်ပညာကို အမြော်အမြင်ရှိရှိ အသုံးချပါ။ ဆိုလိုတာကတော့ ကိုယ်လိုချင်တာတွေဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးအကောင်အထည်ဖော်နိုင်ဖို့ဆိုရင် မှန်ကန်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ၊ သင့်တော်တဲ့ မျှော်မှန်းချက်တွေ ရှိထားရပါမယ်။

ကိုယ့်ဆီရောက်လာအောင် ဆွဲငင်ချင်တာက ပိုက်ဆံဖြစ်နိုင်သလို ဆက်ဆံရေးတစ်ခုလည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ မှော်ပညာလားဆိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်လားဆိုတော့လည်း မဟုတ်ပြန်ဘူး။ ဒါဆိုဘာကြီးလဲ။

အမှန်တော့ ကိုယ့်ကြမ္မာကိုယ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးတာပါပဲ။ ကိုယ်လိုချင်တာဘာလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိရမယ်။ ရကိုရရမယ်ဆိုပြီး သန္နိဋ္ဌာန်လည်း သေချာချထားရမယ်။ ကိုယ်လိုလိုချင်ချင် လျှောက်နေတဲ့လမ်းဖြစ်ရမယ်။ ဇွဲလည်းရှိရမယ်။

ကျွန်မနဲ့ နေ့တိုင်းဆိုသလို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်တာတွေလုပ်ရတဲ့ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဘယ်လိုဖွဲ့စည်းခဲ့တယ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မ အခု ပြောမယ့်အချက်တွေကို မှတ်ထားပေးပါ။ အဲဒါမလုပ်ခင်ကဆို ကိုယ့်လုပ်ငန်းနဲ့ ကိုယ့်ဘဝအတွက် အကူအညီဖြစ်အောင်ဆိုပြီး လက်တွဲလမ်းပြပေးတဲ့သူ (Mentor) တွေ၊ နည်းပြတွေ ငှားခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်မပြောခဲ့ဖူးသလိုပဲ ကျွန်မက ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ၊ အလုပ်နဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စတဲ့နေရာတွေမှာ တိုးတက်မှုရှိလာအောင်ဆိုပြီး spiritual leaders (ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တွေ)၊ shamans (နတ်ဆရာတွေ) စသဖြင့် လူအမျိုးမျိုးနဲ့ အလုပ်လုပ်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့၊ အစ်မတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ အမှန်တကယ်ပဲ စွမ်းရည်မြှင့်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ကျွန်မမှာရှိတဲ့အရာအားလုံးကို အမြော်အမြင်ရှိရှိ အသုံးချနိုင်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ တစ်နေ့မှာ ကျွန်မကောင်းကောင်းနားလည်သွားတယ်။

ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မမေးလိုက်တယ်။ ငါဘယ်လိုဖန်တီးအကောင်အထည်ဖော်လို့ရနိုင်မလဲ။

ကျွန်မဒါကို သဘောပေါက်သွားတဲ့အချိန်က တရားထိုင်နေတဲ့အချိန်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးခွန်းထုတ်လိုက်တာ။ ထပ်ပြောရမယ်ဆိုရင် တရားထိုင်နေတဲ့အချိန်မှာ မေးလိုက်တော့ ပြောချင်တဲ့စကားက စီးဆင်းနေတယ်။ စကားမစပ် အဲဒါကကိုယ့်ရဲ့ Soul (စိတ်ဝိဉာဉ်) ထဲ မှာ ဖြစ်နေတာပါ။ ကျွန်မတစ်ခါ တရားထိုင်တုန်းက ကိုယ့်ရဲ့ခေါင်းထဲက ဉာဏ်ပညာကို အမြော်အမြင်ရှိရှိ ဘယ်လိုအသုံးချလို့ရမလဲလို့မေးလိုက်တယ်။ အပြင်သွားစရာမလိုဘဲ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲနေရှိတဲ့ အဲဒီအထောက်အပံ့ပေးတဲ့စနစ်ကို ဘယ်လိုအမြော်အမြင်ရှိရှိ အသုံးချနိုင်မလဲ။ အဲဒီမှာ ကျွန်မဖြစ်သွားတာက ကိုယ့်မှာရှိပြီးသားကို ကိုယ်မသိရကောင်းလားပေါ့။ ဟုတ်ပြီ ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒါကတော့ ကျွန်မရဲ့ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ကြည့်နေတဲ့သူတွေကိုလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတင်ရှာဖွေဖို့ပြောချင်ပါတယ်။

အခုဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ကို ကျွန်မဘဝရဲ့ CEO နဲ့ဖွဲ့စည်းထားပါတယ်။ စကားမစပ်ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်မအရင်က “ကမ္ဘာကြီးကိုပြောင်းလဲဖို့ ငါရောက်လာပြီ” ဆိုပြီး ပြောတတ်တယ်။ အဲလိုလုပ်နိုင်မယ်လို့လည်း တကယ်ယုံခဲ့တယ်။ အခုတော့ အဲဒီစကားကိုပြောခဲ့အချိန်တုန်းက ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲဖို့ဆိုရင် ငါတကယ်အများကြီးလုပ်ဖို့လိုသေးပါလား၊ အခက်အခဲမှန်သမျှကို ရင်ဆိုင်ပြီး ပုခုံးပေါ်မှာထမ်းထားတဲ့ တာဝန်တွေကို ဖြေရှင်းရတော့မယ်၊ ကျွန်မ ခြေကုန်လက်ပန်းကျနေပြီ၊ တကယ်ပင်ပန်းနေပြီ၊ အဖော်မဲ့နေသလိုလည်း ခံစားရတယ်၊ တစ်ယောက်တည်းမလုပ်နိုင်တော့ဘူး ဆိုပြီး တွေးခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီမှာ ငါလုပ်ရမှာ စကြဝဠာကြီးကို ပြောင်းလဲဖို့မဟုတ်ဘူးပဲဆိုပြီး ကျွန်မသဘောပေါက်သွားတယ်။ ကျွန်မက စကြဝဠာကြီးကို စီမံခန့်ခွဲပေးရတဲ့လူလည်း မဟုတ်ဘူး။ အကုန်လွှတ်ချလိုက်လို့ရတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ Arabelle ဆိုတဲ့ ကျွန်မက ဒီဘဝမှာ ဒီကမ္ဘာပေါ်က ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အလုပ်သမားတစ်ယောက်အဖြစ် ရောက်လာရုံပဲလေ။ အများနားလည်အောင် ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်မက အကြောအမျှင်တစ်ခုသာသာပဲ။ ကျွန်မက CEO က အလုပ်ခန့်ထားတဲ့ အလုပ်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ရုံပဲ။ CEO ဆိုတာ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မသွားရမယ့် ဦးတည်ချက်ကဘာလဲ၊ ဒီလောကထဲကို ဘာလုပ်ဖို့ရောက်နေတာလဲဆိုတာ ကျွန်မရဲ့စိတ်ဝိဉာဉ်ကသိတယ်လေ။ နောက်တစ်ခုက နတ်ဆိုးနဲ့တူတဲ့ ကျွန်မရဲ့ အတ္တမာန။ မာနဆိုတာ အမြဲတမ်းတော့ ဆိုးဝါးမနေပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မာနကို သေချာအသုံးပြုဖို့ကျတော့ ခက်ခဲပြန်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မာနဆိုတာ လူသားတွေနဲ့ အရမ်းတူတယ်။ ပစ်ပယ်ခံရမှာကို ကြောက်တယ်။ ကျရှုံးမှာကိုကြောက်တယ်။ မာနက ကျွန်မတို့ကို ဒီလိုတွေလည်း ပြောတတ်သေးတယ်။ “ငါကတော်လည်းမတော်ဘူး။ သိတာတွေလည်း သိပ်မရှိဘူး။ ငါကဘောင်ရောဝင်ရဲ့လား။ ဒီအကြောင်းတွေကို ဖွင့်ပြောဖို့ကျပြန်တော့လည်း လိမ်နေသလိုခံစားရတယ်။ မျောက်စိတ်နဲ့ မာန ဒွန်တွဲရှိနေသလိုဖြစ်နေပြီ။”

ဒါပေမဲ့လေ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်မဆိုတာ ဒီဘဝမှာ ကျွန်မရဲ့စိတ်ဝိဉာဉ် CEO က အလုပ်ခန့်ထားတဲ့ အလုပ်သမားတစ်ယောက်သာသာပဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။ ကျွန်မဘာလုပ်ရမယ်၊ ဒီကိုဘာလုပ်ဖို့ရောက်လာတယ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ကျွန်မရဲ့စိတ်ဝိဉာဉ်ထဲမှာသိသွားတာက ကိုယ့်မျှော်မှန်းချက်နဲ့ တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့နဲ့ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့အရည်အချင်းတွေကိုသုံးပြီး တစ်ခုခုအရာထင်အောင် တကယ်လုပ်ဖို့ဆိုပြီးဖြစ်တယ်။ အဲလိုသိသွားတော့ ကျွန်မစိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားတယ်။ ဒီတော့ အဲဒါက ကျွန်မရဲ့ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေထဲက တစ်ချက်ပေါ့။

ကျွန်မ ဒီ email ကို တကယ်ဖတ်ပြချင်တာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မေးလ်ပို့ထားတဲ့ အမျိုးသမီးကြောင့် ကျွန်မငိုတောင်ငိုခဲ့ရတယ်။ သူ့ကိုကျွန်မ မသိပေမဲ့ ကျွန်မဆီကို ဒီမေးလ်တွေ နေ့တိုင်းရောက်ရောက်လာတယ်။ Email မဟုတ်ရင် message တစ်ခုခုပေါ့။ အဲဒါလေးတွေကြောင့် ကျွန်မလုပ်နေတာတွေကို ဆက်လုပ်ဖို့ အားဖြစ်လာတယ်။ မေးလ်က တော်တော်ရှည်လို့ တစ်စောင်လုံးကို မဖတ်ပြတော့ဘူးနော်။ အဲဒီထဲက တချို့ကိုပဲ ထုတ်နုတ်ဖတ်ပြချင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါကကိုယ့်ရဲ့ follower တွေ ထဲက ဟုတ်ချင်မှဟုတ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်မ online အစည်းအဝေးတွေတက်တယ်၊ အခမဲ့သင်တန်းတွေဖွင့်ပေးတယ်၊ facbook LIVE လွှင့်တယ်။ အဲဒီလိုအခါမျိုးတွေကျရင် တစ်ခါတလေ ကျွန်မကြောက်တယ်။ တစ်ခါတလေကျပြန်တော့လည်း ဒီမှာ ဒီအကြောင်းတွေပြောဖို့ ငါကဘယ်သူမို့လိုလည်းဆိုပြီး တွေးမိတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ကျွန်မလုပ်တာပဲ။

အဲဒီအမျိုးသမီးပြောတာက…

“ချစ်ရပါသော Arabelle ရေ၊ ကျွန်မပို့သလိုက်တဲ့ မေတ္တာတွေ လက်ခံရရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်မကိုလည်း မေတ္တာပြန်ပို့သပေးပါဦး။ ကျွန်မရှင်းပြပါရစေ။”

သူမနဲ့ မိသားစုဝင်တွေရဲ့ ဘဝတွေ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတယ်လို့ သူမကပြောပါတယ်။ ရုတ်တရက် လောကကြီးရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဘယ်အရာမှ လှုပ်ရှားမနေတော့သလိုပဲ။

ပြီးတော့ သူမပြောတာက…

“ကျွန်မဒီမနက်နိုးလာတော့ စိတ်ဓာတ်ဘယ်လောက်ကျနေသလဲဆိုရင် စကြဝဠာကြီး၊ ကျွန်မကို နိမိတ်တစ်ခုခုပြပါလို့ ပြောရတဲ့အထိပဲ”

သူမကဆက်ပြောတယ်…

“ဘဝကူးတော့မှာလားဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးနေမိတယ်။ ခဏကြာတော့ facebook ထဲ ခဏဝင်ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ Arabelle လွှင့်နေတဲ့ LIVE က ပထမဆုံးပေါ်လာတာပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်မက စကြဝဠာကြီး ကျွန်မဆီ ပို့ပေးလိုက်တဲ့ နိမိတ်ကြောင့် အဆင်ပြေသွားတယ်ဆိုတာ နားလည်လိုက်တယ်။ အဲဒီနိမိတ်ဖြစ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မဘဝကို ပြောင်းလဲပေးတဲ့အတွက် Arabelle ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်” တဲ့။

ကျွန်မပြောချင်တာက ကျွန်မရဲ့ Soul ( စိတ်ဝိဉာဉ်) ပြောတာကိုနားထောင်တဲ့အတွက် အဲဒီလို message တွေကို ရလိုက်တာပဲ။ ကျွန်မ CEO က ကျွန်မဘဝမှာ လမ်းညွှန်မှုတွေပေးတဲ့အတွက် သူ့စကားကိုလည်း ကျွန်မနားထောင်တယ်။ ကဲ အခု ကျွန်မရဲ့ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေထဲက နောက်လူတွေက ဘယ်သူတွေဖြစ်မလဲ။

တခြားအချက်တစ်ခုကတော့ ကျွန်မရဲ့ တာဝန်နဲ့ မျှော်မှန်းချက်တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကြည့်နေတဲ့သူတွေကိုလည်း ကိုယ့်အနာဂတ်အတွက် ကိုယ်လုပ်ရမယ့်တာဝန်နဲ့ မျှော်မှန်းချက်တွေကို ချရေးစေချင်ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် နောက်လာမယ့် ၃ နှစ် သို့မဟုတ် ၅ နှစ်အတွက် ကိုယ်လုပ်ရမယ့်တာဝန်နဲ့ မျှော်မှန်းချက်တွေကို ချရေးလိုက်ပါ။ ဒီလိုလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ စွမ်းအားကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ့်မှာ ကိုယ့်ဘဝအတွက်၊ ကိုယ့်မိသားစုအတွက်၊ ကိုယ့်သက်မွေးလုပ်ငန်းအတွက်၊ ကိုယ့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေအတွက် စသဖြင့် ၃ နှစ်စီမံချက် သို့မဟုတ် ၃ နှစ်မျှော်မှန်းချက်တစ်ခု သတ်မှတ်ထားတယ်ဆိုပါစို့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်မှာ ဒီ ၃ နှစ်မျှော်မှန်းချက် ရှိနေပြီ။ အဲဒီမျှော်မှန်းချက်ကိုအစတည်ပြီး နောက်ပြန်လုပ်ဆောင်ပါ။ ကျွန်မအနေနဲ့ ၃ နှစ်မျှော်မှန်းချက်ကို ချမှတ်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့တာဝန်ကလည်း ဒါပဲ။ ဒါဆို တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ကိုယ်ဘာလုပ်ဖို့လိုမလဲ။ အခု ကိုယ်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်တော့မယ်။ အဲဒီတော့ ပိုပြီး လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ရှိလာသလို ခံစားရတယ်လေ။ တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ကိုယ်ဘာလုပ်ဖို့လိုမလဲ။ အဲဒီကနေစပြီး နောက်ပြန်လုပ်ဆောင်ပါ။ ပထမနှစ်၊ ပထမ ၁၂ လအတွက် ကိုယ်ဘာလုပ်ဖို့လိုမလဲ။ သင်တန်းတက်နေတာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်။ သင်တန်းအပ်နေတာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်။ နည်းပြတွေ လက်တွဲလမ်းပြပေးမယ့်သူတွေကို ငှားနေတာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်။

တကယ်ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ မျှော်မှန်းချက်နဲ့ တာဝန်တွေကို သတ်မှတ်လိုက်တယ်ဆိုတာက ကိုယ့်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်းသွားတာ၊ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဝိဉာဉ်က ကိုယ့်ကို ဦးတည်နေတဲ့အတိုင်းသွားနေတာ။ ကိုယ့်ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ကိုယ့်မှာမျှော်မှန်းချက်နဲ့ တာဝန်ရှိသွားပြီ။ ကိုယ်က စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စင်တဲ့လူ (spiritual person) ဖြစ်ရင်၊ အဲဒီလိုဖြစ်တယ်လို့လည်း ယုံကြည်ရင် လမ်းညွှန်မှုတွေကို တွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်နဲ့ တမန်တော်တွေကိုလည်း တွေ့နိုင်တယ်။ ဒါတွေကို တစ်ခုမှမယုံဘူးဆိုရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ မှန်တယ် မှားတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဝိဉာဉ်လိပ်ပြာတွေရှိတာကိုယုံကြည်တဲ့သူဆိုရင် ကိုယ့်မှာအဲဒါတွေရှိနိုင်တယ်။ ကိုယ့်ကိုကျားကန်ပေးထားမယ့် အဲဒီလိုအရာတွေအားလုံးရှိနိုင်တယ်။ ကိုယ့်ကို ဆက်ပြီး တာဝန်ခံစေမယ့်၊ ကိုယ့်ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေမယ့်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် ကိုယ့်ဘဝမှာ မှန်ကန်တဲ့ ဦးတည်ချက်ကို သွားနေအောင် လမ်းပြပေးမယ့်အရာဆိုတာကတော့ ကိုယ့်မှာရှိတာနဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်တာ၊ ချင့်ချိန်တတ်တဲ့၊ ကိုယ့်စိတ်ဝိဉာဉ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ ဝိဉာဉ်လိပ်ပြာဖြစ်တဲ့ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ အပိုင်းအစကို အမှန်တကယ် အမြော်အမြင်ရှိရှိ အသုံးချပြီးတော့ မသိစိတ်ထဲက အမှောင်ကျနေတဲ့နေရာတွေအထိ လိုလိုလားလား ဆင်ခြင်ကြည့်ရှုပြီး လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကသာ တကယ့်လက်တွေ့ဘဝတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်စေမယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်တယ်။

နိဂုံးချုပ်ပြီး ဒီနေ့ဒီအချိန်ထိ ကိုယ်သင်ယူခဲ့တာတွေကို အမှန်တကယ် ပြန်စိစစ်တာတွေ မလုပ်ခင်မှာ ကျွန်မပြောပြချင်တာလေးတစ်ခုရှိပါတယ်။ ကျွန်မနဲ့တူရင်တော့ ဒီအချက်အလက်တွေအားလုံးက ကောင်းတယ်လို့ တွေးကောင်းတွေးနိုင်ပါတယ်။

“ဒါပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးကို ငါဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ။”

“ငါ့မှာအချိန်မရှိဘူး။ အရင်းအမြစ်တွေလည်း မရှိသေးဘူး။”

“ငါ အလုပ်တွေအများကြီးကို လုပ်နေရတာပဲ။”

“Blog post တွေကို ဖတ်ကြည့်နေတယ်။ Online မှာ လူတွေအများကြီးကိုလည်း follow ထားတယ်။ ဗီဒီယိုတွေလည်း ကြည့်နေတယ်။ အသံသွင်းထားတဲ့ စာအုပ်တွေကိုလည်း နားထောင်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြောင်းလဲသွားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆုံးငါ့ဆီမှာကျန်ခဲ့တာဆိုတာ ဘာမှမရှိဘူး။”

“ဒါကိုလိုအပ်လား၊ မလိုအပ်လားဆိုတာ မသေချာဘူး။ စောင့်နိုင်တယ်ဆိုတော့ သေချာတယ်။”

ကျွန်မပြောချင်တာရှိတယ်။ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။

အရင်ကလည်း ချိန်ကိုက်ဗုံးမပေါက်ခင်အထိ အဲဒီခံယူချက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီဆိုတော့မှ ငါဒါကို စောစောစီးစီးမလုပ်လိုက်ရကောင်းလားဆိုပြီး သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလေးထားခဲ့ရမှာ။ သူများတွေအတွက်ပဲ တစ်ချိန်လုံးပေးဆပ်နေမိပြီး ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်ကျတော့ မေ့နေခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ လိုချင်တဲ့ရလဒ်တွေကို တွေ့ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်လုပ်ချင်တာတွေ တကယ်ဖြစ်လာပါ့မလား။ ကိုယ့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ။ ဒီကိုဘာလုပ်ဖို့ရောက်နေတာလဲ။ ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ တခြားအရာအားလုံးက တကယ်ကိုပဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အလုပ်ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်ကဘာလို့ အကျပ်ရိုက်နေရတာလဲ။ ဘာလိုနေတာလဲ။

ဒီလိုမျိုး အတွင်းစိတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲတဲ့ အလုပ်ကိုပဲ ကျွန်မလုပ်နေတယ်။ ဒီလိုလုပ်တာက ကိုယ့်ဘဝကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲပေးမှာလဲ။ ဒီမေးခွန်းကို သိချင်ကောင်းသိချင်ကြပါလိမ့်မယ်။

ဒီမေးခွန်းအတွက် အဖြေအချို့ကို ကျွန်မအခုပြောပြပေးသွားမှာပါ။ အဲဒါတွေကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီး စွမ်းရည်မြင့်သွားသလို ခံစားရမယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိလာမယ်။ ပိုပြီး တက်ကြွလာမယ်။ ကိုယ့်ဘဝကို ဒီနည်းအတိုင်းနေနိုင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမျိုးတွေ ဖြစ်လာမှာလဲ။ ကိုယ့်စိတ်အားထက်သန်သလို နေထိုင်လည်းနေထိုင်နိုင်တယ်၊ ကိုယ်ကြိုက်တာတွေလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံပါရှာနိုင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ။ ကိုယ်ဘယ်လိုခံစားရမလဲ။ အခုဆိုရင် ကိုယ်က ကိုယ့်ပုံစံလေးအတိုင်းပဲ တစ်ခုခုကို အရာထင်အောင် လုပ်နိုင်နေပြီဆိုရင်၊ တခြားသူတွေကိုလည်း ကိုယ့်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လာဖို့ လှုံ့ဆော်နိုင်တယ်ဆိုရင်၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မိသားစုဝင်တွေက ကိုယ့်ဆီလာပြီး အကြံဉာဏ်တောင်းကြလိမ့်မယ်။ ကိုယ်က အရူးမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်က ဘဝကြီးကို အသာစီးမျောပြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းနေတဲ့အချိန် ကိုယ့်ဆီတကယ်လာပြီး အကြံဉာဏ်တောင်းကြပြီဆိုရင် ဒါတွေအားလုံးက ကိုယ့်ဘဝကို ဘယ်လိုအပြောင်းအလဲဖြစ်စေမှာလဲ။ ကိုယ့်ဘဝနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေတယ်ဆိုတာက ကိုယ်လိုချင်တဲ့အရာ၊ လိုချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း၊ ကိုယ့်ပန်းတိုင်တွေနဲ့ တစိုက်မတ်မတ်ဖြစ်မြောက်ချင်တဲ့အရာကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့အရာတွေက ဘာတွေဖြစ်တယ်ဆိုတာကို တိတိကျကျ သိတာပဲဖြစ်ပါတယ်။

XO,

Arabelle